محاسبه ی زمان طلوع وغروب خورشید

اگر به آسمان بنگريم تصور ميكنيم كه خورشيد به همراه ساير اجرام سماوي بر سطح بزرگ كره ي آسمان چسبيده اند. براي بررسي زمان طلوع وغروب خورشيد لازم است كه بتوان موقعيت خورشيد را در آسمان تعيين كرد. براي  اين كار سيستم هاي مختصاتي وجود دارد . يكي از اين سيستم ها، سيستم مختصات استوايي است. براي تشريح اين سيستم ابتدا بايد مطالبي را در مورد كره ي زمين مرور كنيم.

1)حركت وضعي كره ي زمين:

    زمين هر23 ساعت و 56 دقيقه و 3 ثانيه و 1 صدم ثانيه چرخشي كامل به دورمحورخود مي كند. اگر ستاره ي خاصي را در يك شب در نظر بگيريد دقيقا همين مدت لازم است تا ستاره در شب بعد در همان موقعيت قرار گيرد.اين مدت زمان را « زمان نجومي»مي نامند.

اما اگر همين عمل را براي خورشيد در نظر گيريد اين زمان 24 ساعت طول خواهد كشيد.

دليل آن نيز حركت زمين به دور خورشيد است كه در اين صورت زمين اندكي بيشتر به زمان نياز دارد تا منطقه اي از زمين كه در مقابل خورشيد است، طي يك گردش كامل دوباره رودر روي خورشيد قرار گيرد.منجمان اين زمان 24 ساعته را يك شبانه روز يا به طور دقيقتر «روز خورشيدي» مي نامند. لازم به ذكر است كه اگر به كره ي زمين از بالا بنگريم جهت گردش آن به دور محور خود خلاف عقربه هاي ساعت است همچنين زمين داراي تمايل محوري 5/23 درجه اي مي باشد.                                                 

2)استواي زمين:

    كمربند فرضي كه زمين را به دو نيم كره ي مساوي تقسيم مي كند كمربند استوا ناميده مي شود. نيم كره ي بالايي كه قطب شمال در آن قرار دارد نيم كره ي شمالي و نيم كره ي پاييني كه قطب جنوب در آن قراردارد نيم كره جنوبي  نام دارد.  به بيان ديگر خط استوا دايره اي ا ست كه فاصله ي هر نقطه از آن تا قطبين 90 درجه است و اين دايره منحصر به فردمي باشد.

3)عرض جغرافيايي:                                                                

      بر روي كره ي زمين دايره هاي فرضي موازي با استواي زمين قرار دارند كه هر چه به سمت قطب ها پيش رويم محيط آنها كاهش مي يابد، به طوري كه در قطب ها به يك نقطه تبديل مي شوند اين دواير به «عرض جغرافيايي» معروف هستند. تمام نقاطي كه بر روي يكي از اين دواير قرار دارند از نظر عرض جغرافيايي كاملا يكسان هستند.

 

در تعريفي دقيق تر عرض جغرافيايي يك منطقه را اندازه ي كماني تعريف مي كنند كه بين استواي زمين و مدار دايره اي گذرنده از آن منطقه قرار دارد. به عنوان مثال عرض جغرافيايي شهر رشت اندازه ي زاويه ي كماني است كه بين استوا و مدار گذرنده از شهر رشت قرار دارد ومقدار آن 37 درجه و 16 دقيقه (27/37 درجه) است.

4)طول جغرافيايي:

       در كره ي زمين دايره هايي  نيز از دو قطب زمين مي گذرند كه  هر كدام از دايره ها را      « نصف النهار» مي نامند. نقاطي از زمين كه بر روي يك نصف النهار قرار دارند نيمروزشان   (اذان ظهرشان) در يك زمان خواهد بود. امروزه نصف النهار مبدا نصف النهاري است كه از نزديكي شهر لندن ،از رصد خانه ي سلطنتي گرينويچ عبور مي كند و به آن نصف النهار گرينويچ گويند. فاصله ي زاويه اي نصف النهار هر منطقه تا نصف النهار مبدا را« طول جغرافيايي» نامند. به عنوان مثال طول جغرافيايي شهر رشت فاصله ي زاويه اي نصف النهار گرينويچ از نصف النهارگذرنده از شهر رشت مي باشد كه مقدار آن 49 درجه و36 دقيقه (59/49 درجه) است.

 5)كره ي سماوي:           

    هما نطور كه ذكر شد اگر در هنگام شب صافي به آسمان بنگريد مي پنداريد كه گويي ماه، سيارات و تمامي ستارگان بر سطح كره ي آسمان چسبيده اند. ما اين كره ي را كره ي سماوي مي نا ميم .اگر خط مستقيمي كه از وسط كره ي زمين مي گذرد  ومتصل كننده ي قطب شمال وجنوب زمين است را ادامه دهيم به آن محور عالم گويند به همين صورت در كره ي سماوي نيز قطب شمالي خواهيم داشت كه دقيقا در بالاي قطب شمال زمين قرار دارد وبه آن «قطب  شمال سماوي» گويند. ودر آن سوي محور عالم نيز«قطب جنوب سماوي» قرار دارد. مدار استوا ي زمين نيز بر روي كره ي سماوي تصويري دارد كه آن را «استواي سماوي » مي نامند. 

    تعيين موقعيت خورشيد و ساير اجرام سماوي نيازمند سيستم مختصاتي است يكي از آنها« سيستم مختصات استوايي» نام دارد.اين سيستم بر مبناي دو پارامتر ميل وبعد تعريف مي شود.

 6)ميل:

   همانطور كه در زمين مدار هاي فرضي موازي بااستوا در نظر مي گيريم در كره ي سماوي نيز مدار هايي موازي بااستواي سماوي تعريف مي شود.كه به آنها مدارهاي ميل گويند. قطب شمال سماوي داراي ميل 90 درجه ي شمالي وقطب جنوب سماوي نيز داراي ميل 90 درجه ي جنوبي است. مبدا  آن هم استواي سماوي مي باشد. بنابر اين ميل يك جسم سماوي برابر با فاصله ي زاويه اي بين مدار دايره اي واستواي سماوي است. ميل خورشيد بر خلاف ساير ستارگان در طول سال تغيير مي كند و ميزان تغييرات آن بين صفر تا 5/23 درجه است.اين تغييرات به خاطر حركت انتقالي زمين مي باشد.

7)بعد:

    بنا به آنچه كه در قسمت 4ذكر شد دواير فرضي از دو قطب مي گذرند كه مبين طول جغرافيايي هستند. به همين شكل در كره ي سماوي نيز مدار هايي وجود دارد كه قطب شمال وجنوب سماوي  را به هم متصل مي گردانندكه به آنها « نصف النهار هاي سماوي» ونيز« زواياي ساعتي» گويند. ا ندازه ي كره ي سماوي 360 درجه است و با استفاده از نصف النهارهاي سماوي آن ر ابه 24 قسمت مساوي تقسيم مي كنيم. كه اندازه ي هر قسمت 15 درجه است وبيانگر 1 ساعت مي باشدو كل 360 درجه مجموعا گوياي ساعت24 است. بعد خورشيد وساير ستارگان را با ساعت و دقيقه بيان مي كنند همانطور كه براي طول جغرافيايي يك مبدا در نظر گرفته مي شود، در كره ي سماوي نيز مبدا بعد، دايره ي ساعتي است كه از اعتدال بهاري مي گذرد. نقطه ي اعتدال بهاري يكي از دو نقطه ي برخورد استواي سماوي با دايره البروج است. در تعريفي دقيق فاصله ي بين اعتدال بهاري تا نصف النهار سماوي يك مكان را بعد آن مكان گويند. حداكثر مقدار بعد 24 ساعت است واضح است كه بعد 24ساعت همان بعد صفر مي باشد.

8)دايره البروج:

   به مسير حركت ظاهري خورشيد به دور زمين در زمينه آسمان دايره البروج مي گويند. البته همانطور كه مي دانيد اين حركت ، ظاهري است و دليل آن چرخش زمين به دور خورشيد است كه باعث مي شود زمينه ي آسمان نسبت به خورشيد تغيير كند.  

                                                               

9)زايه ي ساعتي:

   زاويه ي بين نصف النهار محلي ونصف النهاري كه خورشيد بر روي آن قرار دارد را زاويه ساعتي گويند.

10)زمان خورشيدي:

     زاويه ي ساعتي خورشيد  نسبت  به  نصف النهار ناظر را  « زمان خورشيد حقيقي »  يا «زمان خورشيد ظاهري » گويند. زاويه ي ساعتي خورشيد در هنگام ظهرصفر است  در حالي كه ساعت خورشيد حقيقي 12 مي باشد. بنا بر اين بين زاويه ي ساعتي خورشيد و ساعت خورشيد حقيقي 12 ساعت اختلاف وجود دارد اما آنچه كه ساعت ها به ما نشان مي دهند زمان ديگري است. به اين زمان « ساعت خورشيد ميانگين» گويند. بايد دانست كه مسير گردش زمين به دور خورشيد بيضي شكل است بنابر اين طبق قانون كپلر زمين در هنگام نزديك شدن به خورشيد با سرعت  بيشتر و در هنگام فاصله ي اوج از آن با سرعت كمتري مدار خود را طي مي كند. از اين رو سرعت مداري زمين متفاوت است. از طرفي اين صفحه ي مداري با صفحه ي استواي سماوي زاويه ي 45/23 درجه مي سازد در نتيجه طول شبانه روز حقيقي درطي سال مختلف مي باشد. براي رفع اين مشكل مي توان تجسم نمود كه زمين در مداري دايره اي و  با سرعت مداري يكنواخت  به دور خورشيد مي گردد. پس خورشيد با سرعتي ثابت در كره ي سماوي حركت خواهد كرد كه به آن خورشيد متوسط گويند. اختلاف ميان زمان خورشيد متوسط وحقيقي را «تعديل زمان» مي نامند و از لحاظ مقداري بين 16+ تا 16- دقيقه تغيير مي كند.

11)انكسار جو:     

     جو زمين بسيار متغير است. ميزان دما، فشار، ذرات معلق در جو و نيز درصد رطوبت در جو هر منطقه با منطقه اي ديگر متفاوت است. از سوي ديگر اين موارد در هر منطقه نيز پيوسته در حال تغييرند. اين تغييرات سبب مي شوند كه در مقياس زماني بزرگ، مثلا طي يك سال، زمان اوقات شرعي متفاوت گردند.

  منبع :  www.newmoon.ir

زمين لرزه

در تمام دنيا روزانه چند صد زمين لرزه رخ مي‌دهد و شبكه جهاني زلزله‌نگاري در هر روز حدود يك ميليون زلزله را ثبت مي‌كند. به گزارش فارس «توانا»، زلزله تكان خوردن زمين بر اثر حركت سريع پوسته سخت خارجي زمين است و هنگامي رخ مي‌دهد كه نيروي كششي ذخيره شده در درون زمين و در پوسته سخت و همچنين صخره‌‌اي آن، ناگهان آزاد و انرژي آن رها مي‌شود كه از طريق امواج زلزله به سطح زمين منتقل خواهد شد. مطالعه زمين‌لرزه و امواجي كه به وجود مي‌آيد زلزله‌شناسي و به دانشمنداني كه در مورد زمين لرزه مطالعه مي‌كنند زلزله‌شناس مي‌گويند. ميزان تخريب يك زلزله به "بزرگا"، طول مدت آن يا ميزان تكان‌هاي ايجاد شده بستگي دارد كه البته طراحي يك ساختمان و مصالح به كار رفته در آن نيز در ميزان تخريب ايجاد شده موثر است. زمين لرزه ممكن است خيلي كوچك و نامحسوس باشد يا در طول هزاران كيلومتر دورتر باعث ايجاد تكانه شود. زلزله مي‌تواند باعث تغيير شكل زمين شود و ساختمان‌ها و ديگر ساختارهاي روي آن را تخريب كند و نيز سونامي "امواج بسيار بزرگ دريا " ايجاد كند كه اين خرابي‌ها متعاقباً تلفات بسياري را در بر دارد.
   در 500 سال اخير ميليون‌ها نفر در سراسر دنيا بر اثر زلزله كشته شده‌اند كه از آن جمله مي‌توان از زلزله تانگ‌شان چين در 1976 كه بيش از 240 هزار نفر كشته به جاي گذاشت، نام برد.
   در سراسر جهان زلزله، خرابي‌هاي ساختاري و مالي بسياري ايجاد مي‌كند كه اقدامات احتياطي مانند آموزش، برنامه‌ريزي براي مقابله با زلزله، مقاوم سازي و انعطاف پذير كردن ساختمان‌ها مي‌تواند خسارات مالي و جاني ناشي از زلزله را كاهش دهد.

معیارهای یک مقاله علمی – پژوهشی

توصیه جدّی می‌شود که معیارهای زیر در هر مقاله علمی – پژوهشی مورد رعایت قرارگیرند. رعایت این معیارها باعث انسجام و استحکام مقاله شده و امکان پذیرش آن را در یک مجله علمی – پژوهشی افزایش می‌دهد.

الف- مرتبط بودن مطالب و کامل بودن

·  تمام موضوعات مطرح شده‌اند.

·  استدلال‌ها و بحث‌ها در کلیت متن مرتبط هستند.

·  منابع و مراجع ادبیات تحقیق آورده شده‌اند.

·  منطق و پیوستگی بین استدلال‌ها رعایت شده است.

ب- برخورداری از یک سازمان منسجم:

· مقاله از یک ساختار شفاف مفهومی برخوردار است.

· عنوان‌ها و زیر‌عنوان‌های مناسب، صحیح و مرتبطی به کار برده شده‌اند.

·  نظام ارجاع دهی با ثبات و مناسب است.

پ- برخورداری از یک محوریّت تحقیقی در کلّیت و ترکیب مقاله:

·  تفکر خلاق، ترکیب و استدلال ظهور و بروز دارد.

·  دقت فکری در باره عنوان اصلی دیده می‌شود.

·  مفاهیم مرتبط به نحو مناسبی تحقیق شده‌اند.

·  استدلال‌ها و اثبات‌ها به وسیله مدارک و مستندات یا ارجاعات پشتیبانی شده‌اند.

·  شواهد کافی برای فهم موضوع وجود دارد.

·  ادبیات تحقیق مورد نقد و تحلیل قرار گرفته‌اند.

·  ارتباط لازم بین ادبیات تحقیق و موضوع مورد تحقیق مقاله ارائه شده است.

۱- ساختار عمومی مقاله

یک مقاله تحقیقی به طور کلی می‌تواند در برگیرنده ساختاری مشابه ساختار زیر باشد.

ترتیب	موضوع	شرح
۱	عنوان مقاله	-     پرهیز از عنوان‌های کلی و روزنامه‌ای؛-  استفاده از صفت و موصوف‌های لازم برای گویاتر نمودن عنوان؛- دارا بودن جذّابیت برای جذب مخاطب؛- فشرده و مختصر و یادآوردنی؛-پرهیز از اصطلاحات نامأنوس و اختصار- توجه به این نکته که عنوان یک برچسب است نه جمله.
۲	نام نویسنده/نویسندگان	-     مشخص کردن نام و رابطه عضویتی نویسنده یا نویسندگان.
۳	چکیده	-  دربرگیرنده (معرفی کلی و گویای تحقیق / بیان هدف و قلمرو تحقیق، اهمیت کلّی تحقیق ، مروری فشرده بر ساختار مقاله، اشاره کلّی به نوآوری‌ها و دستاوردهای مقاله)؛- پرهیز جدی از آوردن مراجع، فرمول و علامت‌های ویژه؛-   رعایت کوتاهی و فشرده بودن ( در حد یک بند و سقف ۲۰۰ تا ۲۵۰ کلمه)؛-                                           توجه به این نکته که تعداد افرادی که چکیده را می‌خوانند بسیار بیشتر از کسانی است که مقاله را می‌خوانند.
۴	کلید واژه‌ها	-      تا سقف پنج کلمه و یا اصطلاح
۵	مقدمه	-          تعریف مسئله و قلمرو تحقیق؛-    طرح اهمیت تحقیق؛-    طرح سوابق تاریخی موضوع؛- طرح طبقه‌بندی‌ها و شاخه‌های مرتبط با موضوع؛-   ارائه تعاریف اصطلاخات اصلی و علائم و اختصارات؛- مروری کلی بر بقیه مقاله.-    این بخش می‌تواند با بخش بعدی ترکیب شود.
۵	بررسی ادبیات موضوع/ سابقه تحقیق	-    طرح سابقه بر اساس یک نظم زمانی/ دیدگاهی/مکتب فکری یا هر طبقه‌بندی دیگر؛-  طرح ارتباط ادبیات مورد بررسی با موضوع تحقیق؛-  بیان نقاط قوّت، ضعف و محدودیت‌های ادبیات موضوع؛- صرف نظر از طرح مطالب شخصی و تعصب آمیز؛-  طرح یافته‌های موافق و مخالف در ادبیات؛-  ارائه روند و سیر تحقیق و طرح جهت‌گیری آن؛-  نقد و بررسی تئوری‌های طرح شده؛-  مشخص کردن محدوده زمانی مورد بررسی؛- برقراری ارتباط بین ادبیات موضوع با موضوع مورد تحقیق.
۶	بدنه اصلی مقاله	- متشکل از یک تا چند بخش و در برگیرنده اصل تحقیق و مطالعه نظیر روش و متدولوژی، فرضیات، مدل ریاضی.
۷	نتایج	-   ارائه خروجی‌های آزمایش‌ها، مدل‌ها یا محاسبات.
۸	بحث در باره نتایج	-  استخراج اصول،روابط و ارائه تعمیم‌های ممکن؛-  ارائه تحلیل مدل یا تئوری؛- ارائه ارتباط بین نتایج و تحلیل‌ها.
	جمع بندی و نتیجه‌گیری	-   طرح نتایج مهم و پیامدهای آنها؛-  بیان استثناء ها و محدودیت‌ها؛-   طرح افق‌های تحقیقاتی برای ادامه و توسعه تحقیق.
۹	سپاسگزاری (در صورت نیاز)	-    قدردانی از مؤسسات و یا اشخاصی که در به ثمر رسیدن تحقیق و یا بهتر انجام شدن فعالیت‌های مربوط به مقاله تأثیرگذار بوده‌اند.
۹	منابع	-    ارائه فهرست مرتب شده منابع.
۱۰	پیوست‌ها (در صورت نیاز)	-  ارائه مطالب ضروری برای فهم و پشتیبانی از مطالب اصلی مقاله.

۲- موارد ویرایشی

·  رعایت ملاحظات دستوری در جملات و سعی در نوشتن جملات کوتاه و گویا؛

·  شماره گذاری عنوان بخش‌ها و زیربخش‌ها؛

·  شماره گذاری روابط و فرمول‌ها؛

·   ارائه شرح مفید و گویا در بالای جداول و پائین شکل‌ها؛

·   شماره گذاری جداول و شکل‌ها به طور جداگانه؛

·  ارجاع دهی به هر جدول و یا هر شکل در متن از طریق شماره مربوطه؛

·  رعایت دندانه‌گذاری مناسب به منظور تفکیک بهتر و خواناتر نمودن نوشتار؛

· پرهیز از شکسته‌شدن کلمات در دو خط متوالی (نظیر “می” در آخر خط و “شود” در ابتدای خط بعدی)؛

·  پرهیز از کپی‌کردن تصاویر ناخوانای مراجع و منابع، سعی در بازطراحی آنها با ذکر دقیق مأخذ در ذیل آنها.

۳- نکات ویژه

·  سعی جدی در ثبات رویه‌های اتخاذ شده در نوشتار مقاله (مانند اندازه حروف، ضخامت خطوط در جداول و شکل‌ها، نوع خطوط لاتین در کلمات لاتین, فاصله شماره‌ها با متن یا روابط)؛

·  الگوبرداری از ساختار آخرین مقالات منتشر شده در نشریه یا ژورنال هدف (نشریه‌ای که قصد دارید مقاله خودرا برای انتشار ارسال دارید)؛

·  ارائه مقاله کامل شده به اشخاص مطّلع و مرتبط با موضوع مقاله و دریافت نظرات آنان و انجام عمل بالعکس در مورد آنان؛

·  واگذاری تهیه مقالات مروری به محققان با تجربه و نویسندگانی که در زمینه مورد بررسی صاحب نظر بوده و لااقل چند مقاله در این رابطه منتشر نموده‌اند؛

· اطمینان از دسترسی به مقالات مرجع مربوط به موضوع مقاله به ویژه مقالات جدید؛

·  رعایت امانت، صداقت و اخلاق از اصول مهم هر فعالیت علمی و تحقیقی است. مراعات نمودن این اصول از ضرورت بسیار بالائی برخوردار است.

زلزله شديد در انتظار 5 شهر دنيا

 

نشریه تایم با بررسی تاریخچه، موقعیت جغرافیایی و ساختار زمین شناسی شهرهای مختلف جهان پنج منطقه را که در آینده احتمال وقوع زلزله شدید در آن وجود دارد معرفی کرده که یکی از این مناطق تهران است.
   به گزارش خبرگزاری مهر، حوادث و فجایع طبیعی یکی از مخربترین پدیده هایی هستند که در بیشتر مواقع کنترل آنها از دامنه توانایی انسانها خارج بوده و منجر به ایجاد خسارات شدید جانی و مالی خواهند شد. زلزله در این میان به دلیل غیرقابل پیش بینی بودن و کم بودن مدت زمانی که می توان قبل از آغاز آن اقدامات لازم را برای جلوگیری از وارد آمدن آسیب انجام داد یکی از مخربترین این پدیده ها به شمار می رود.
  
   غیر قابل پیش بینی بودن این پدیده حداقل تا چند ثانیه قبل از وقوع، معیاری است که کشورها باید مهندسی سازه های شهری و صنعتی خود را بر اساس آن پایه گذاری کنند تا از میزان خسارتهای ناشی از وقوع زمین لرزه تا حداکثر ممکن بکاهند. با این وجود بسیاری از کشورها توجه لازم را به این معیار نداشته و سالانه متحمل خسارتهای بیشمار مالی و جانی می شوند.
  
   با وجود غیر قابل پیش بینی بودن زلزله، نشریه تایم بر اساس شرایط جغرافیایی و ساختار لایه های زمینی گزارشی را با عنوان " 5 زلزله بزرگ جهان در چه مناطقی رخ خواهند داد؟" منتشر کرده است و در آن به معرفی پنج کشور یا شهر که احتمال وقوع زمین لرزه شدید در آنها نسبت به سایر مناطق جهان بیشتر خواهد بود، پرداخته است.
  
   زلزله همیشه بخشی از گذشته لس آنجلس را تشکیل داده است که در نتیجه قسمتی بزرگ از آینده این ایالات آمریکایی نیز خواهد بود. در سال 1994 زلزله ای به شدت 6.7 منطقه نورثریج این شهر را به شدت لرزانده و با ایجاد خسارتی وحشتناک به بزرگراه ها جان بیش از 70 نفر را گرفته و خسارتی بالغ بر 20 میلیون دلار را به بار آورد. اما این تعداد در برابر خسارتی که زلزله بعدی در لس آنجلس به جا خواهد گذاشت کاملا ناچیز است. رکوردهای زمین شناسی نشان می دهد هر 150 سال یک بار در این منطقه زلزله ای شدید رخ خواهد داد، در عین حال لس آنجلس در بخش انتهایی جنوبی گسل سن آندراس قرار گرفته است و آخرین زلزله بزرگ با شدت 7.9 در این منطقه در حدود 152 سال پیش یعنی در سال 1857 رخ داده است. پس از زلزله نورثریج در این شهر اقدامات ایمنی و ضد زلزله فراوانی صورت گرفته و تجهیزات اورژانسی در این شهر در حد بالایی بهبود پیدا کرده است تا این شهر آمریکایی در برابر هر نوع حادثه غیر قابل پیش بینی در آمادگی کامل باشد. با این حال شواهد موجود نشان می دهد زلزله بعدی در این شهر بسیار وحشتناک و خون آلود خواهد بود.
  
   توکیو: جمعیت ژاپن 4.5 برابر جمعیت 36 میلیون نفری کالیفرنیا است و اکثر ژاپنی ها در شهرهای متراکم و پر جمعیت زندگی می کنند. همین موضوع می تواند ژاپنی ها را بیشتر در معرض خطر ناشی از زلزله های شدید قرار دهد که این خطر در شهر توکیو با جمعیتی برابر 13 میلیون نفر نسبت به دیگر شهرهای ژاپنی بیشتر است. در سال 1923 زلزله ای شدید این شهر را لرزانده و در حدود 150 هزار نفر در اثر آن جان خود را از دست دادند. با وجود اینکه پس از این زلزله ساختمانها در ژاپن در برابر زلزله مقاوم سازی شده و به مقاوم ترین ساختمانها در جهان تبدیل شدند، زلزله ای مشابه سال 1923 که به اعتقاد دانشمندان وقوع آن اجتناب ناپذیر است، می تواند در حدود 10 هزار انسان را به کام مرگ کشانده و در حدود یک تریلیون دلار خسارت مالی وارد کند.
  
   تهران: تقریبا تمامی بخشهای ایران بر روی سطوح زلزله خیر قرار گرفته و این کشور از گذشته رنج زلزله های بسیار شدیدی را تحمل کرده است. زلزله 6.8 ریشتری بم که این شهر باستانی را با خاک یکسان کرده و جان بیش از 30 هزار انسان را گرفت از تازه ترین این وقایع است. پیش بینی می شود وقوع زلزله ای مشابه زلزله بم برای شهر تهران که بیش از 7 میلیون نفر در آن ساکن هستند فاجعه ای وحشتناک خواهد بود. ساختمانهای این شهر متفاوت از ساختمانهای مقاوم شهرهایی مانند توکیو و سان فرانسیسکو کاملا سست بوده و بسیاری از ساکنان خانه های بتنی غیر مقاوم در صورت وقوع زلزله ای شدید به کام مرگ خواهند رفت. زمانی وزارت بهداشت ایران اعلام کرده بود که در صورت وقوع زلزله ای 7 ریشتری بیش از 90 درصد از بیمارستانهای تهران نابود خواهند شد. این شهر به اندازه ای در خطر زلزله قرار دارد که گفتگوهای متعددی درباره تغییر دادن پایتخت صورت گرفته است.
  
   شمال غرب اقیانوس آرام: ساکنان منطقه باران خیز کاسکادیا (منطقه ای در محدوده اورگان تا بریتیش کلمبیای جنوبی) شاید معتقد باشند که زلزله یکی از مشکلات همسایگان آنها در ایالت کالیفرنیا است اما این منطقه در واقع بر روی یکی از خطرناک ترین گسلهای جهان قرار گرفته و نکته قابل تامل این است که زلزله های بزرگ در این منطقه به ندرت رخ می دهند. جدیدترین زلزله ای که در تاریخ این منطقه ثبت شده است به سال 1700 تعلق دارد که زلزله ای بسیار قدرتمند که قدرت آن در مقیاس ریشتر برابر 9.2 خواهد بود این منطقه را لرزاند. رکوردهای زمین شناسی دوره وقوع زلزله های شدید در این منطقه را هر 500 سال ثبت کرده اند اما شهرهای شمال غرب اقیانوس آرام مانند سیاتل و ونکوور در برابر زلزله ای شدید از آمادگی بسیار کمتری نسبت به دیگر شهرهای آمریکایی برخوردارند و در صورت وقوع زلزله عظیم بعدی این شهرها به صورت قطع دچار مشکلات فراوانی خواهند شد.
  
   اندونزی: منطقه حلقه آتش نیم دایره ای که از صفحات زمینی فعال و آتشفشانهای خروشان در کناره اقیانوس آرام برخوردار است منطقه ای است که از نیوزیلند تا شیلی را در بر می گیرد. این منطقه زلزله خیزترین بخش سیاره زمین است و بر همین اساس متحمل زلزله های شدید، انفجارهای آتشفشانی و تسونامی های متعدد شده است. به گزارش مهر، آخرین تسونامی که در این منطقه رخ داده است در اثر زلزله ای با شدت 9.3 در ساحل شمالی سوماترا، اندونزی رخ داده و در حدود 230 هزار کشته بر جا گذاشته است. اندونزی به صورت مداوم در معرض وقوع زلزله قرار دارد که آخرین آن در سپتامبر سال جاری با شدت 7.6 در حدود هزار کشته بر جا گذاشت. متاسفانه دانشمندان در انتظار وقوع زلزله هایی سهمگین تر در این منطقه از سیاره زمین هستند.

منبع مرکز داده های علوم زمین

حفاری سوراخ در بستر اقیانوس جهت بررسی تغییرات جوی زمین

جزئیات مربوط به یک سفر علمی استثنایی به منطقه قطب شمال برای حفر سوراخی به عمق تقریبا 400 متر در بستر اقیانوس شمالگان فاش شده است. هدف این مطالعه جمع آوری اطلاعاتی درباره تغییرات جوی در منطقه و درک این مساله است که نازک شدن یخهای منطقه قطب شمال چه تاثیری بر تغییرات جوی زمین در آینده دارد. سه تا از کشتیهای یخ شکن در این سفر، که به یکی از نامساعدترین مناطق زمین انجام می گیرد، شرکت خواهند داشت.
  
   مه غلیظ، بادهای متغییر، سرمای کشنده و قطعات شناور یخ به ضخامت چند متر، از جمله دلایلی است که نشان می‌دهد چرا در گذشته تحقیقات اندکی در مورد اقیانوس قطب شمال انجام شده است. دانشمندان می‌خواهند بدانند چرا این منطقه در گذشته بسیار گرمتر بوده است. سه کشتی یخ شکن از نروژ راه افتاده تا نقطه‌ای که تنها 160 کیلومتر از قطب شمال فاصله دارد، پیش خواهند رفت. یکی از آنها سوراخی به عمق تقریبا 400 متر در بستر دریا حفر خواهد کرد.
  
   دو یخ شکن دیگر با شکستن قطعات عظیم یخ سعی خواهند کرد تعادل یخ شکن مسوول حفاری را حفظ کنند. هدف این عملیات این است که کشتی حفاری برای دو هفته در یک نقطه ثابت بماند. دانشمندان انتظار دارند نمونه‌های جمع آوری شده حاوی فسیل موجودات ذره بینی باشد. این آثار سرنخهایی درباره حرارت منطقه طی 50 میلیون سال گذشته بدست خواهد داد. یخهای ناحیه قطب شمال هم اکنون نازک و نازکتر می‌شود و دانشمندان برای این که بتوانند تغییرات جوی آینده را به دقت پیش بینی کنند باید علت و چگونگی این پدیده را دریابند.
  

منبع : پایگاه ملی داده های علوم زمین